<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Saurabh Shah Online</title>
	<atom:link href="http://saurabh-shah.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://saurabh-shah.com</link>
	<description>The Official Web Presence of  Writer Saurabh Shah</description>
	<lastBuildDate>Tue, 19 Mar 2013 17:38:41 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.5.1</generator>
		<item>
		<title>&#8216;બસ, હવે આ છેલ્લો પેગ&#8217; !</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/03/19/4301/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/03/19/4301/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 19 Mar 2013 17:34:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4301</guid>
		<description><![CDATA[સો શબ્દોની વાર્તાને હજુ એક વાર આર્ચરે વાંચી. આ વખતે એમાં શબ્દો ઉમેરતા ગયા. પોતાની નવલકથામાં જે રીતે વિશેષણો અને વર્ણનો લખતા હોય એ રીતે આ નાનકડી વાર્તામાં એ બધું ઠાંસતાં ગયા, જાણે પોતે જ પોતાની મિમિક્રી કરતા હોય. આવું બોલી રહેલા જેફ્રી આર્ચરને સદેહે જોવા એ જીવનનો એક લહાવો હતો. પહેલાં તો આર્ચરે કહ્યું કે અહીં હાજર રહેલાઓમાંથી જે લોકો બુક લખવા માગે છે એમણે આજે રાત્રે ઘરે જઈને ૧૦૦ શબ્દની મૌલિક વાર્તા લખવી જોઈએ જેમાં ઉપાડ (બીગિનિંગ) હોય,મિડલ  (મધ્ય)  હોય  અને એન્ડ (અંત) હોય. જો તમે સો શબ્દો લખવામાંઆળસ કરતા હશો તો આખી નવલકથા કેવી રીતે લખવાના? કાર્યક્રમ પૂરો થયા પછી મેં મારા મિત્ર નવલકથાકાર શિશિર રામાવતને કહ્યું, &#8217;ચાલો, મારા ઘરે જઈને સેલિબ્રેટ કરીએ અને ૧૦૦ શબ્દની વાર્તા પણ લખીએ જેનું પહેલું વાક્ય હશે: &#8217;બસ, હવે આ છેલ્લો પેગ&#8217; ! અમે બંને મારા ઘરે આવ્યા. આર્ચરને મળવાના આનંદમાં ઉજાણી પણ કરી. પણ પીધા પછી પેલી વાર્તા લખવાની વિસરાઈ ગઈ!બીજે દિવસે મેં વિચાર્યું કે મૌલિક વાર્તાને મારો ગોલી, આ જ વાર્તાને ટ્રાન્સલેટ કરી જોઈએ. એક, બે રોન્ગ સ્ટાર્ટ પછી ગાડી  પાટે ચડી અને બે જ મિનિટમાં વાર્તાનો અનુવાદ થઈ ગયો. પછી એને મઠાર્યો. ફાઈનલ સ્વરૂપ તમે આ બ્લૉગ પર વાંચી લીધું છે. ઍનિ વે, મિમિક્રીવાળી વાત કરતાં પહેલાં આર્ચરે પૂછ્યું કે ૯૮ શબ્દ લખાયા પછી ક્યા બે શબ્દો ઉમેર્યા ત્યારે મેં જવાબ આપ્યો (he said) અને એ સાચો નીકળ્યો એટલે આપણે સાતમાં આસમાન પર. જેફ્રી આર્ચરે મારો ખભો દાબીને &#8217;યુ આર રાઈટ&#8217; કહ્યું ત્યારે, &#8217;ઓમ શાન્તિ ઓમ&#8217;માં જુનિયર આર્ટિસ્ટ શાહરૂખ ફિલ્મમાં સુપરસ્ટાર દીપિકા એને અજાણતાં અડકી જાય છે અને શાહરૂખ એના દોસ્તાર શ્રેયસ તલપડેને કહે છે કે : &#8216;ઉસને મુઝે છુઆ!!!&#8217;, એ મોમેન્ટે મારી હાલત પણ કંઈક એવી જ હતી : જેફ્રીદાદાને મુઝે છૂઆ! વેલ, આ ઈવેન્ટના ફોટા જેફ્રી આર્ચરે પોતાના બ્લોગ પર મૂક્યા છે : jeffreyarcher.co.uk એમાં મુંબઈયાત્રા વિશેની જે પોસ્ટ એ તેમાં એક લિન્ક છે : બુક ટૂર. આ પેજ પર એક ફોટો છે જેમાં તમને અમારાં દર્શન થશે. બુક ટૂરની લિન્ક ક્લિક કરશો તો જેફ્રી આર્ચરના પ્રકાશક PanMacmillanનું ફેસબુક પેજ ખુલશે. એમાં બૉમ્બે ટૂરની પોસ્ટ જોશો તો છ ફોટા દેખાશે જેમાનાં એક ફોટામાં કોણ છે? ઢેણટેણેણ&#8230; આપનો વિશ્વાસુ હાથમાં માઈક પકડીને આર્ચરદાદાને સવાલ કરી રહ્યો છે. ફોટો ગોતો, ન મળે તો આવતી કાલે આ જ જગ્યાએ આવજો. હું શૅર કરવાનો છું તમારી જોડે. અને સાથે પેલી મિમિક્રીવાળી વાત પણ.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/03/19/4301/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>10</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>જેફ્રી આર્ચર: હું તમને છેતરી રહ્યો છું!</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/03/18/%e0%aa%9c%e0%ab%87%e0%aa%ab%e0%ab%8d%e0%aa%b0%e0%ab%80-%e0%aa%86%e0%aa%b0%e0%ab%8d%e0%aa%9a%e0%aa%b0-%e0%aa%b9%e0%ab%81%e0%aa%82-%e0%aa%a4%e0%aa%ae%e0%aa%a8%e0%ab%87-%e0%aa%85%e0%aa%b9%e0%ab%80/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/03/18/%e0%aa%9c%e0%ab%87%e0%aa%ab%e0%ab%8d%e0%aa%b0%e0%ab%80-%e0%aa%86%e0%aa%b0%e0%ab%8d%e0%aa%9a%e0%aa%b0-%e0%aa%b9%e0%ab%81%e0%aa%82-%e0%aa%a4%e0%aa%ae%e0%aa%a8%e0%ab%87-%e0%aa%85%e0%aa%b9%e0%ab%80/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 18 Mar 2013 17:42:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4293</guid>
		<description><![CDATA[Blog Exclusive સો શબ્દની  ટૂંકી વાર્તામાં he said શબ્દો છેલ્લી લાઈનમાં ઉમેરાયા છે એવું કહ્યા પછી જેફ્રી આર્ચરે જાણે પોતાનાં લખાણોની જ મિમિક્રી કરતા હોય એવી હળવાશથી એક વાત કહી. પણ એ પહેલાં આખી વાર્તા સ્ક્રીન પર મૂકાઈ હોવા છતાં વાંચી અને વાંચતાં વાંચતાં પોતાની કમેન્ટ્‌સ ઉમેરીઃ &#8217;ધ કલેક્‌ટર રિલિટ હિસ સિગાર. આમાં કી-વર્ડ રિલિટ છે. 1874 કેપ ઑફ ગુડ હોપ શું છે એની કેટલાકને ખબર હશે, પણ બધાને નહીં. કોઈ ફરક પડતો નથી. આ લખીને હું તમને ટીઝ કરું છું, તમારું કુતુહલ વધારું છું&#8230; ડીલર કહે છે કે સો યૉર્સ ઈઝ નૉટ યુનિક ત્યારે હું તમારું ધ્યાન શીર્ષક તરફ દોરું છું. પછી તમને  કેપ ઑફ ગુડ હોપ જે કંઈ હોય તેની કિંમત ખબર પડે છે. દસ હજાર ફ્રૅન્ક્‌સ. તમને ખ્યાલ આવે છે કે આ ચીજ બહુ કિંમતી છે. કિંમત બોલાય છે ત્યારે વાચકને ખબર પડે છે કે વાર્તામાં એક ડીલર છે. બે પાત્રો થયાં હવે.  કલેક્‌ટર અને ડીલર. પણ એમનું પાત્રાલેખન કરવા માટે કે વર્ણન કરવા માટે હું એક પણ શબ્દ વાપરતો નથી. અહીં વાર્તાનો મધ્યભાગ આવી ગયો. પછી કલેક્‌ટર સિગારનો પફ લે છે એવી વાત મેં મૂકી કારણ કે મારે તમારું ધ્યાન બીજે દોરવું હતું. મારે તમને &#8217;મૂરખ&#8217; બનાવવા હતા. કલેક્‌ટરની સિગાર બુઝઈ ગઈ છે&#8230; કલેક્‌ટરે માચીસ હાથમાં લીધી&#8230; હું તમને અહીં છેતરી રહ્યો છું! &#8230;માચીસ સળગાવી&#8230; ફરી છેતરી રહ્યો છું! &#8230;તમારું ધ્યાન હું બીજે દોરી રહ્યો છું. ઍન્ડ સેટ લાઈટ ટુ ધ સ્ટૅમ્પ વાક્યમાં મેં સ્ટૅમ્પ શબ્દ વાક્યમાં છેક છેલ્લે મૂક્યો છે. અહીં તમને ખબર પડે છે કે ૧૮૭૪ની કેપ ઑફ ગુડ હોપનો ત્રિકોણિયો ટુકડો એક રૅર પોસ્ટલ સ્ટૅમ્પ છે. અને છેલ્લે હું ફરી વાર્તાનું શીર્ષક લાવું છું- યુનિક. વાર્તાના છેલ્લા વાક્યમાં, છેલ્લા શબ્દ તરીકે!&#8217; આટલું કહીને જેફ્રી આર્ચરે વાર્તા લખવાની કળા કેવી શીખવાડી દીધી તે જોયું, તમે! ગુજરાતી અનુવાદમાં મૂળ વાર્તાની આમાંની ઘણી ખૂબીઓ નથી આવી શકી એ પણ તમે નોંધ્યું હશે. વેલ, જેતીન અને તપનને મારા તરફથી સાહિત્ય તથા લેખન વિષયના નિબંધોનું મારું પુસ્તક &#8217;કંઈક ખૂટે છે&#8217; ભેટ મળે છે. બેઉ બ્લૉગમિત્રોને મેં ઈ-મેઈલ તો મોકલ્યો જ છે, તમારું સરનામું  જલદી જલદી મોકલી આપશો. પેલી પોતાની મિમિક્રીવાળી વાત રહી ગઈ. કાલે? ચાલશે, કાલે.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/03/18/%e0%aa%9c%e0%ab%87%e0%aa%ab%e0%ab%8d%e0%aa%b0%e0%ab%80-%e0%aa%86%e0%aa%b0%e0%ab%8d%e0%aa%9a%e0%aa%b0-%e0%aa%b9%e0%ab%81%e0%aa%82-%e0%aa%a4%e0%aa%ae%e0%aa%a8%e0%ab%87-%e0%aa%85%e0%aa%b9%e0%ab%80/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>7</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>૯૮ + ૨ = ૧૦૦</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/03/17/982100/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/03/17/982100/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 17 Mar 2013 18:14:31 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4274</guid>
		<description><![CDATA[Blog Exclusive સૉરી, મિત્રો. થોડું મોડું થઈ ગયું રિઝલ્ટ ડિક્‌લેર કરવામાં. યુ સી, રવિવાર અઠવાડિયાનો સૌથી બિઝી દિવસ હોવાનો. આખા અઠવાડિયાનો થાક એકસામટો ઉતારી લેવાનો. ધ રિયલ રિઝન ઈઝ આળસ, આળસ, આળસ. વન્સ અગેઈન સૉરી. વાર્તા ફરી વાર વાંચી જવી હોય તો વાંચી જજો. તમે વિચારેલો  જવાબ એ પોસ્ટમાંની કોઈ કમેન્ટ સાથે મૅચ થાય છે? વેલ, સાચો જવાબ છે : he said છેલ્લી લાઈનમાં બે શબ્દો ઉમેરીને જેફ્રી આર્ચરે ૧૦૦ શબ્દની વાર્તા પૂરી કરી. બે મિત્રોએ સાચા જવાબ આપ્યા છે. કૉન્ગ્રેચ્યુલેશન્સ, જતીન અને તપન ! અ ગિફ્ટ ફ્રોમ મી ઈઝ વેઈટિંગ ફૉર યુ. જતીન અને તપનને હું ગિફ્ટમાં શું મોકલી રહ્યો છું તે આવતી કાલે. (કૅન યુ ગેસ?) અને આ વાર્તાના સંદર્ભમાં જેફ્રી આર્ચરે જે કંઈ કહ્યું તે પણ કાલે. કાલથી આ બ્લૉગ પર કઈંક ને કઈંક એક્સક્લુઝિવ મૅટર મૂક્યા કરીશ. એવી મૅટર જે અગાઉ મેં ક્યાંય લખી ન હોય, જે મારી કૉલમોમાં પણ ન છપાઈ હોય. બ્લૉગમિત્રો માટે ખાસ, નવી લખાયેલી તાજી પોસ્ટ્‌સ! સી યુ સૂન. &#160;]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/03/17/982100/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>8</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>જેફ્રી આર્ચરની ૧૦૦ શબ્દોની વાર્તા</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/03/16/unique-a-100-word-story-by-jeffry-archer/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/03/16/unique-a-100-word-story-by-jeffry-archer/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 15 Mar 2013 18:46:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4251</guid>
		<description><![CDATA[Blog Exclusive મિત્રો, આ પોસ્ટ બ્લોગ માટે એક્સક્લુઝિવ લખી છે. એટલે કે આ લખાણ તમને અ બ્લોગ સિવાય બીજે ક્યાંય, મારી કોલમમાં પણ, વાંચવા નહીં મળે. મારી રિક્વેસ્ટ છે કે આની આગલી પોસ્ટ તમે વાંચી ન હોય તો એ વાંચ્યા પછી જ આ વાંચજો જેથી આ વાર્તાને તમે પ્રોપર સંદર્ભ સાથે માણી શકોઃ UNIQUE (A 100 Word Story by Jeffrey Archer) Paris, march 14th, 1921 The collector relit his cigar, picked up the magnifying glass and studied the triangular 1874 Cape of Good Hope. &#8216;I did warn you there were two,&#8217; said the dealer, &#8216;so yours is not unique.&#8217; &#8216;How much?&#8217; &#8216;Ten Thousand francs.&#8217; The collector wrote out a cheque, before taking a puff on his cigar, but it was no longer alight. He picked up a match, struck it, and set light to the stamp. The dealer stared in disbelief as the stamp went up in smoke. The collector smiled. &#8216;you were wrong, my friend, &#8216; he said, &#8216;mine is unique&#8217;. &#160; એકમાત્ર (A 100 Word Story by Jeffrey Archer. ) પેરિસ, ૧૪મી માર્ચ, ૧૯૨૧. સંગ્રાહકે સિગાર ફરી સળગાવી, બિલોરી કાચ હાથમાં લીધો અને ૧૮૭૪ની કેપ ઑફ ગુડ હોપના ત્રિકોણિયા ટુકડાનો અભ્યાસ કરતો રહ્યો. &#8216;મેં તમને ચેતવી દીધેલા કે આવી બે છે,&#8217; દુકાનદારે કહ્યું અને ઉમેર્યું, &#8217;એનો અર્થ એ કે તમારી પાસે જે છે તે એકમાત્ર નથી.&#8217; &#8216;કેટલા?&#8217; &#8216;દસ હજાર ફ્રેન્ક્‌સ&#8217; સંગ્રાહકે ચેક લખી આપ્યો અને સિગારનો વધુ એક કશ લીધો. પણ સિગાર બુઝાઈ ગઈ હતી. એણે માચીસ સળગાવી  સ્ટૅમ્પને આગ લગાડી દીધી. સ્ટૅમ્પ સળગી ગઈ અને દુકાનદાર બાઘો બનીને જોતો રહી ગયો. સંગ્રાહકે સ્મિત કર્યું , &#8216;તું ખોટો છે, મારા દોસ્ત,&#8217; એણે કહ્યું, &#8217;મારી પાસે જે છે તે એકમાત્ર જ છે.&#8217; *               *               * આ વાર્તા માણવા માટે એને બે વાર વાંચવી જરૂરી છે. મારે પણ બે વાર વાંચવી પડી હતી. જેફ્રી આર્ચરે ૯૮ માંથી ૧૦૦ શબ્દ કરવા માટે કયા બે શબ્દો ઉમેર્યા જેનો મેં સાચો જવાબ આપીને જેફ્રીદાદાની શાબાશી મેળવી? અંગ્રેજી વાર્તા વાંચીને તમે એ બે શબ્દો શોધી શક્યા હો તો કમેન્ટમાં લખી નાખો. સાચો જવાબ અને આ વાર્તાના સંદર્ભમાં જેફ્રી અર્ચરે કરેલી થોડીક ઇન્ટરેસ્ટિંગ વાતો ૨૪ કલાક પછી તમને જણાવું છું. બાય ધ વે, પેલો લાડવાવાળા મોઢાનો મારો જેફ્રીદાદા સાથેનો ફોટો તમે શુક્રવાર, ૧૫મી માર્ચની પોસ્ટમાં જોયો? મળીએ છીએ.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/03/16/unique-a-100-word-story-by-jeffry-archer/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>33</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>સો શબ્દની વાર્તા અને ઈ-બુકનો જમાનો</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/03/16/jeffry-archer-4/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/03/16/jeffry-archer-4/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 15 Mar 2013 18:44:56 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4259</guid>
		<description><![CDATA[ગુજરાતી લેખકો અને પ્રકાશકો પુસ્તક લૉન્ચિંગના કાર્યક્રમને ‘લોકાર્પણ’ કહીને છાશ લેવા જાય છે અને દોણી સંતાડે છે. અંગ્રેજીવાળા આને બુક પ્રમોશનનો કાર્યક્રમ કહે છે. પહેલેથી જ સ્પષ્ટ કરે છે કે ભાઈ, આ કાર્યક્રમ નવું રિલીઝ થતું પુસ્તક વેચવા માટે યોજ્યો છે. મારે હિસાબે હવે ગુજરાતીમાં ‘લોકાર્પણ’ કે ‘પુસ્તક ઉદ્ઘાટન’ જેવી હોલીઅર ધૅન ધાઉ અભિવ્યક્તિ બંધ કરી દેવી જોઈએ. જેફ્રી આર્ચરે ચાળીસ મિનિટના વક્તવ્યની શરૂઆત કરી સ્ક્રીન પર પોતાની એક વાર્તા વંચાવીને. રીડર્સ ડાયજેસ્ટ મૅગેઝિનના આમંત્રણથી જેફ્રી આર્ચરે ૧૦૦ શબ્દની ટૂંકી વાર્તા લખવાની હતી. સામાન્ય રીતે ટૂંકી વાર્તા હજારથી માંડી ત્રણેક હજાર શબ્દની હોય છે. સુરેશ જોષીએ ‘વિદુલા’ અને ચંદ્રકાંત બક્ષીએ ‘મીરાં’ નામની ટૂંકી વાર્તા અલમોસ્ટ લઘુનવલની સાઈઝની લખી હતી. સુંદર લખી હતી. ગુજરાતીમાં સોએક શબ્દની ટૂંકી વાર્તાને લઘુ કથા કહે છે. પણ લઘુ કથાનું સ્વરૂપ ક્લાસિક ટૂંકી વાર્તાથી જુદું પડે છે. ઓ’ હેન્રી કે ધૂમકેતુ લખતા એવી ક્લાસિક ટૂંકી વાર્તામાં સ્ટાન્ડર્ડ નવલકથાની માફક આદિ (શરૂઆત), મધ્ય અને અંત હોવા જોઈએ. જોકે, આધુનિક સાહિત્યવાળાઓ આવાં કોઈ બંધન વિના પણ લખતા હોય છે જેમાં ક્યારેક ઘનશ્યામ દેસાઈ કે પ્રબોધ પરીખની જેમ સુંદર પરિણામ આવતું હોય છે. ક્યારેક ઢંગધડા વિનાનું સર્જન થતું હોય છે જેનાં ઉદાહરણો આપવા જઈશું તો લેખ એમાં જ પૂરો થઈ જશે. જેફ્રી આર્ચરે સ્ક્રીન પર ‘યુનિક’ નામની પોતે લખેલી [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/03/16/jeffry-archer-4/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ખૂબ પ્રતિષ્ઠા, ખૂબ પૈસો, ખૂબ મિત્રો અને દુશ્મનો પણ</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/03/15/jeffry-archer-3/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/03/15/jeffry-archer-3/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 15 Mar 2013 18:03:50 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4231</guid>
		<description><![CDATA[નવલકથાને પુસ્તકરૂપે ધારાવાહિક પ્રગટ કરવાની બાબતમાં સ્ટીફન કિંગ, જે. કે. રોલિંગ અને જેફ્રી આર્ચર કરતાં પણ આપણા ગુજરાતી લેખક ઘણા જૂના કહેવાય. ગોવર્ધનરામ માધવરામ ત્રિપાઠીએ ૧૮૮૭માં ‘સરસ્વતીચંદ્ર’નો પહેલો ભાગ પ્રગટ કર્યો અને ૧૯૦૨માં ચોથો અને છેલ્લો ભાગ. જેફ્રી આર્ચર ઉપરાંત ઈ. એલ. જેમ્સે ‘ફિફ્ટી શેડ્સ’ની ટ્રિયોલોજી લખી છે. સ્વીડિશમાંથી ઈંગ્લિશમાં આવેલી સ્ટીગ લાર્સનની ‘ધ ગર્લ વિથ ધ ડ્રેગન ટેટુ’ની ટ્રિયોલોજી તો ૨૦૦૫માં આવી ગઈ. પાંચ (અને હવે સાત) ભાગમાં નવલકથા લખનારા લેખકોમાં જેફ્રી આર્ચરનો પણ સમાવેશ થશે. દરેક ભાગ પાછો પોણા ચારસો-ચારસો પાનાંનો. કૉલેજકાળમાં ‘કેન ઍન્ડ એબલ’ સૌથી પહેલાં વાંચી. પછી ‘શૅલ વી&#8230;’, ત્યાર બાદ ‘નૉટ અ પેની&#8230;’ અને એ પછી જેફ્રી આર્ચરનાં જેટલાં પુસ્તકો આવતાં ગયાં તે બધાં જ વંચાતાં ગયાં અને મારી પર્સનલ લાઈબ્રેરીને સમૃદ્ધ કરતાં ગયાં. એ ગાળામાં મારિયો પૂઝો, એરિક સેગલ, ઈરવિંગ વૉલેસ, ફેડરિક ફોર્સીથ, આર્થર હેડલી, રોબર્ટ લુડલમ પણ બહુ ગમતા. પછી એમાં નિકોલસ સ્પાર્કસ, જ્હૉન ગ્રિશમ વગેરે ઉમેરાતા ગયા. ચાર્લ્સ ડિક્ધસ અને માર્ક ટવેઈન જેવા ક્લાસિક લેખકોની સાથે આ બધા ક્ધટેમ્પરરી પૉપ્યુલર ફિકશન રાઈટરોની સરખામણી કર્યા વિના સૌને એમની આગવી શૈલી માટે ચાહતો થયો. પણ આ બધામાં કોણ જાણે કેમ જેફ્રી આર્ચરની કૃતિઓ માટે ગજબનું આકર્ષણ રહેતું. એવું નથી કે આ બધા કરતાં જેફ્રી આર્ચર સારું લખે છે. એવું પણ નહોતું કે બાકીનાઓની નવલકથાઓ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/03/15/jeffry-archer-3/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ચૂકવું બધાનું દેણ, જો નૉવેલ બેસ્ટસેલર બને</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/03/15/jeffry-archer2/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/03/15/jeffry-archer2/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 15 Mar 2013 08:54:16 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4220</guid>
		<description><![CDATA[દુનિયાના ૯૭ દેશોમાં અને ૩૭ ભાષાઓમાં જેફ્રી આર્ચરની નવલકથાઓ પ્રગટ થઈ છે. આ ૩૭માંની એક ભાષા ગુજરાતી પણ છે. તેનઝિંગ અને હિલેરીએ માઉન્ટ એવરેસ્ટ સર કર્યું. એવું મનાય છે કે એના દાયકાઓ પહેલાં જયૉર્જ મેલરી એવરેસ્ટની ટોચે પહોંચ્યો હતો પણ પાછા આવતી વખતે એનું મોત થયું. આ બનાવના આધારે જેફ્રી આર્ચરે ‘પાથ્સ ઑફ ગ્લોરી’ નવલકથા લખી જે ગુજરાતીમાં ટ્રાન્સલેટ થઈ છે. આ ઉપરાંત પંદર-સત્તર વર્ષ પહેલાં કેતન મિસ્ત્રીએ ‘શૅલ વી ટેલ ધ પ્રેસિડેન્ટ’ નવલકથાનો ગુજરાતી અનુવાદ કર્યો હતો જે જાફર તિરંદાજના નામે ‘સમાંતર’ દૈનિકમાં રોજની ધારાવાહિકરૂપે પ્રગટ થયો હતો. જેફ્રી આર્ચરની જિંદગીની કથા એમની નવલકથાઓના પ્લૉટ જેવી છે. જેફ્રી આર્ચર પાંચ વર્ષ માટે ઈંગ્લેન્ડની લોકસભા (હાઉસ ઑફ કૉમન્સ)માં હતા, ૧૪ વર્ષ માટે ઈંગ્લૅન્ડની રાજ્યસભા (હાઉસ ઓફ લૉડ્સ)માં હતા અને બે વર્ષ માટે ઈંગ્લૅન્ડની વિવિધ જેલોમાં સજા પામેલા કેદી તરીકે હતા. દોડવાનો શોખ એમને પહેલેથી જ. ઑક્સફર્ડમાં ભણતા ત્યારે યુનિવર્સિટી ઍથ્લેટિક્સ ક્લબના પ્રેસિડેન્ટ હતા. ૧૯૬૬માં ૧૦૦ યાર્ડ (૯૧.૪૪ મીટર)નું અંતર ૯ પોઈન્ટ ૬ સેક્ડ્સમાં દોડ્યા હતા. ત્રણ વર્ષ પછી, ૨૯ વર્ષની ઉંમરે મેમ્બર ઑફ પાર્લામેન્ટ બન્યા. એ ગાળામાં એમણે બૅન્ક ઑફ બોસ્ટનની સલાહથી ઍક્વાબ્લાસ્ટ નામની કેનેડિયન કંપનીમાં ઘણું મોટું રોકાણ કર્યું. કંપની ફડચામાં ગઈ. આર્ચરના માથે સવા ચાર લાખ પાઉન્ડનું દેવું થઈ ગયું. પોતે દેવાળું કાઢવું પડે એવી સ્થિતિ આવીને ઊભી [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/03/15/jeffry-archer2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>આય એમ અ સ્ટોરી ટેલર, આય એમ નોટ અ રાઈટર!</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/03/14/jeffry-archer1/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/03/14/jeffry-archer1/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 14 Mar 2013 15:27:25 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4223</guid>
		<description><![CDATA[પહેલવહેલીવાર આ ઘટના બની. દુનિયામાં સૌથી વધુ વેચાતા અને વંચાતા અંગ્રેજી લેખકોની નવી નવલકથા અત્યાર સુધી કાં તો બ્રિટન, કાં અમેરિકામાં પહેલાં પ્રગટ થાય અને થોડા સમય પછી અથવા તો બહુ બહુ તો એ જ દિવસે ભારતમાં પણ પ્રગટ થાય. સોમવાર, ૧૨ માર્ચ ૨૦૧૩નો દિવસ ભારતના વાચકો માટે સુવર્ણ અક્ષરે લખાશે. અત્યાર સુધીમાં જેમની ૧૬ નવલકથાઓ અને જેમના સાત વાર્તાસંગ્રહો સહિતના બે ડઝન જેટલાં પુસ્તકોની કુલ ૨૫ કરોડ નકલો વેચાઈ ચૂકી છે એ જેફ્રી આર્ચરની નવલકથા આ દિવસે મુંબઈમાં પ્રગટ થઈ એટલું જ નહીં, ખુદ લેખકની હાજરીમાં પ્રગટ થઈ. બ્રિટનમાં ૧૪ માર્ચે અને અમેરિકામાં એના બે મહિના પછી આ નવલકથા પ્રગટ થશે. ભારતના વાચકોનું આ ઘણું મોટું સદ્‌ભાગ્ય છે. જેફ્રી આર્ચર સોમવારે અંધેરીની વિશાળ બુકશૉપ ‘લૅન્ડમાર્ક’માં બરાબર સાંજે સવા સાત વાગ્યે આવ્યા ત્યારે ખુરશી પર બેઠેલા અને બાકીની ખુલ્લી જગ્યાઓમાં ગોઠવાઈ ગયેલા એમના તમામ ચાહકોએ ઊભા થઈને એમને તાળીઓથી વધાવી લીધા. આ ચાહકોમાં અનેક ગુજરાતી વાચકો પણ હતા. ગુજરાતીના બેસ્ટ સેલર નવલકથાકાર હરકિસન મહેતાના પુત્ર તુષાર મહેતા ખભે મોંઘો કૅમેરા લટકાવીને પોતાની ટીન-એજ દીકરી સાથે આવ્યા હતા. ‘મુંબઈ સમાચાર’ના એક વાચક જેમની સાથે પહેલીવાર ઓળખાણ થઈ તે દક્ષાબહેન હતાં. મારી બાજુની જ ખુરશીમાં નીરવ પટેલ નામના એક ગુજરાતી હતા જે મને નહોતા ઓળખતા. અને અફકોર્સ સૌથી પહેલી હરોળમાં ‘મુંબઈ સમાચાર’ની [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/03/14/jeffry-archer1/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>3</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ભવિષ્યના ફિલ્મમેકરો આતંકવાદીને આતંકવાદી તરીકે ચીતરતાં ડરશે</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/02/16/vishwaroopam-tamil-version/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/02/16/vishwaroopam-tamil-version/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 16 Feb 2013 03:33:27 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4205</guid>
		<description><![CDATA[‘વિશ્વરૂપમ્’ તમિળનાડુમાં રિલીઝ થઈ ગઈ અને ટિકિટો એડવાન્સ બુકિંગમાં જ વેચાઈ ગઈ તે સારું થયું. પણ જોવાનું એ છે કે કઈ શરતે એને રિલીઝ થવા દીધી. કેટલાં દૃષ્યો કાપવાં પડ્યાં. આ દેશમાં બહુમતી હિન્દુઓ હોવા છતાં રાજ સેક્યુલરવાદીઓનું ચાલે છે. અફઝલ ગુરુને ફાંસી આપવાથી કંઈ કેટલાય સેક્યુલરવાદી સમીક્ષકોનું દિલ દુભાયું છે. આ સમીક્ષકોએ ‘વિશ્વરૂપમ્’ વખતે ચુપકીદી સેવી હતી. સામ્યવાદી સમીક્ષકોની દલીલ છે કે અફઝલ ગુરુ ક્યાં સંસદ પરના હુમલા વખતે ઘટનાસ્થળે હાજર હતો? એણે તો બિચારાએ હુમલાખોરોને આયોજનમાં સાથ આપીને થોડી ઘણી સગવડો કરી આપી હતી, બસ! આટલા અમથા ગુનાસર એને ફાંસી નહોતી આપવી જોઈતી. એઝ ઈફ, ઓસામા-બિન-લાદેન નાઈન-ઈલેવનના હુમલા વખતે પ્રત્યક્ષ ન્યૂ યોર્કમાં હાજર હતો! ‘વિશ્વરૂપમ્’ માટે સત્તાવાર રીતે કમલ હાસનનું નિવેદન એવું છે કે અમને એક પણ દૃશ્ય કાપ્યા વિના તમિળમાં રિલીઝ કરવાની છૂટ મળી છે. સાચું જ હશે. આમ છતાં ‘વિશ્વરૂપમ્’ના તમિળ વર્ઝનમાં આટલું- આટલું નથી જે હિન્દીમાં આપણે જોઈ/સાંભળી ચૂક્યા છીએ: ૧. ફિલ્મમાં ત્રણ-ચાર વખત કુર્રાનની આયાતો સંભળાય છે. તમિળમાં આ તમામ આયાતોની ઑડિયો મ્યૂટ કરી નાખવામાં આવી છે, સિવાય કે એક જે કમલ હાસન મરતાં પહેલાં વિલનોની પરવાનગી લઈને બોલે છે તે આયાત તમિળમાં યથાવત્ છે. ૨. મેઈન વિલન ઓમર (રાહુલ બોસ) કહે છે કે એણે ઈન્ડિયામાં ઘણાં શહેરોમાં કામ કર્યું છે. એમાં મુંબઈ, અમદાવાદ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/02/16/vishwaroopam-tamil-version/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>3</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>કાચા કેદી, પાકા કેદી અને જેફ્રી આર્ચર</title>
		<link>http://saurabh-shah.com/2013/02/15/sabarmati-jail-surang-2/</link>
		<comments>http://saurabh-shah.com/2013/02/15/sabarmati-jail-surang-2/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 15 Feb 2013 02:30:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>સૌરભ શાહ</dc:creator>
				<category><![CDATA[ગુડ મૉર્નિંગ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://saurabh-shah.com/?p=4195</guid>
		<description><![CDATA[સાબરમતી જેલમાં સુરંગ ખોદવા માટેનાં સાધનો માત્ર થાળી-વાટકા જ હોય એવું શક્ય છે. જોકે, કાકાસાહેબ કાલેલકર એ જમાનામાં આ જેલમાં ‘ખાનગી વ્યવસ્થા’થી દાતરડું મેળવી શકતા હોય તો અત્યારે એવી જ વ્યવસ્થાથી આ ૧૪ કેદીઓએ કોદાળી-પાવડા સહિત બીજું કંઈ પણ મેળવ્યું હોઈ શકે. સારું છે કે જેસીબીથી સુરંગ ખોદાતી હતી એવું નથી આવ્યું. ૨૦૦૮માં હું જે બૅરેકમાં હતો તે જ બૅરેકમાં થોડાક મહિના અગાઉ ચોપરથી ખૂન થઈ ગયું હતું. આ ખૂનના સાક્ષીઓ પાસેથી મેં આંખે દેખ્યો અહેવાલ સાંભળ્યો હતો. ચોપર જેવા જાનલેવા હથિયારને જેલમાં લાવી શકાતું હોય તો સુરંગ ખોદવા માટેનાં નાનાં-મોટાં સાધનો થોડા પ્રયત્ન પછી પેલા ૧૪ જણને જરૂર મળી શકે. મારા ૬૩ દિવસના જેલવાસ દરમ્યાન અમારે પણ એક ‘હથિયાર’ની હંમેશાં જરૂર પડતી. નાની છરી કે ચાકુ જોઈતું. ઈરાદો નેક હતો, અફકોર્સ. શરબત માટે લીંબુ કાપવા. પણ ચાકુ તો શું બ્લેડ પણ જેલમાં ન મળે. કરવું શું? મચ્છર અગરબત્તી પેટાવવાની છૂટ હતી. એના સ્ટેન્ડને પથ્થર પર ઘસી ઘસીને ધાર કાઢવામાં આવતી. પછી સહેલાઈથી લીંબુ કપાતું. જેલની કેન્ટીન તરફથી અઠવાડિયે &#8211; પંદર દિવસે એક રેંકડીમાં સામાન ભરીને વેચાવા આવે. સાબુ, ટૂથપેસ્ટ, બિસ્કિટ, માથામાં નાખવાનું તેલ વગેરે. અન્ડરટ્રાયલ કેદીઓને દર મહિને ઘરેથી ૮૦૦ રૂપિયાનો મનીઓર્ડર મેળવવાની છૂટ. જે કન્વિક્ટ હોય એમને આવી છૂટ ન મળે. કન્વિક્ટ એટલે જેમને સજા પડી ચૂકી હોય [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://saurabh-shah.com/2013/02/15/sabarmati-jail-surang-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>3</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
