એક ગુડ ન્યુઝ છે અને એક બૅડ ન્યુઝ છે.
સારા સમાચાર એ છે કે મારાં ૧૪ પુસ્તકોનું કામ આજે અલમોસ્ટ પૂરું થઈ ગયું છે.
આજે બપોરથી સાંજ સુધી મારા ડિઝાઈનર મિત્ર કિરણ ઠાકર સાથે કામ કર્યું. હવે મામલો પ્રિન્ટિંગ પ્રેસના હવાલે. અબ તુમ્હારે હવાલે વતન સાથિયોં. દિવાળીની રાહ જોઈએ.
માઠા સમાચાર એ કે ‘મારા જેલના અનુભવો’નું રિ-રાઇટિંગ ધાર્યા કરતાં વધુ સમય લઈ રહ્યું છે. હૉલિવુડના ઍક્ટરોની જેમ હિન્દી ફિલ્મના અભિનેતાઓ વન ફિલ્મ ઍટ અ ટાઇમ નથી કરી શકતા. અંગ્રેજી બેસ્ટ્સેલર્સની જેમ અમે ગુજરાતી લેખકો એક જ સમયે એક જ પુસ્તક પર કામ કરવાની લક્ઝ્રરી ધરાવી શકતા નથી. પુસ્તકોની નવી આવ્રુત્તિમાં ઘણું એડિટિંગ કર્યું. આને કારણે ‘મારા જેલના અનુભવો’, જેનો ફર્સ્ટ ડ્રાફ્ટ તો પૂરો થઈ ગયો છે પણ એને સમારી-મઠારીને ફાઇનલ સ્વરૂપ આપ્યા પછી જ એ બ્લોગ પર અને પછી પ્રેસમાં જઈ શકે, માટે સમય મળતો નહોતો.
મારા માટે ‘મારા જેલના અનુભવો’નું પ્રથમ લેખન ખૂબ પીડાદાયક હતું. મારે લખતી વખતે એ તમામ ક્ષણોને ફરી એકવાર જીવવી પડી. પુનર્લેખન સમયે પણ પાછું એ જ. પુનરાવર્તન. ચૅપ્ટર ફરી લખાઇ ગયા પછી એને ભાષા વગેરેની બાબતે પૉલિશ કરવાનું હોય તે હું કોઈ બીજાના લખાણને એડિટ કરતો હોઉં તે રીતે કરી શકું છું. પણ આ પુસ્તકના લેખન-પુનર્લેખન વખતે મારાથી નિર્લેપ રહેવું શક્ય નથી એ તમે સમજી શકો એમ છો.
જોકે, કેટલાક નથી સમજતા. એમના માટે ‘મારા જેલના અનુભવો’ મનોરંજનથી વિશેષ નથી. એમને આ વાંચવાની ‘મઝા’ આવે છે. મને વાંધો પણ નથી. વાંધો માત્ર એ વાતે આવે છે જ્યારે તેઓ ખોટા ઇ-મેઇલ આઇ ડીથી અભદ્ર કમેન્ટ્સ સાથે, અવિવેકી ભાષામાં ‘ચૅપ્ટર કેમ નથી… ચૅપ્ટર કેમ નથી’ની બૂમો મારે છે. બીજો વાંધો એવા મિત્રો સામે છે જેઓ નિયમિત આ પ્રકરણો ‘માણતા’ હોય અને આ બાબતે બીજાઓ સાથે કલાકો સુધી ચર્ચાઓ પણ કરતા હોય; પણ બ્લોગ પર એક કમેન્ટ સુદ્ધાં ન મૂકતા હોય- એનો પણ કોઇ જ વાંધો નથી. પણ ચૅપ્ટર ના મૂકાયું હોય ત્યારે મને એમાંના કેટલાક ફોન કરીને કે મૅસેજ મોકલીને પૂછે કે ‘ચૅપ્ટર કેમ નથી, બૉસ. મઝા આવે છે!’ આમાંના કેટલાક પાછા બેનામી કમેન્ટ્સ પણ લખે!
ફ્રેન્કલી, હું આ લોકો માટે નથી લખતો. ‘મારા જેલના અનુભવો’ જ નહી, મારું કોઈ પણ લખાણ આ બે-પાંચ ટકા લોકો માટે નથી હોતું. હું મારા બ્લોગના હજારો અને પ્રિન્ટ મિડિયાના લાખો વાચકો માટે લખું છુ- એ વાચકો જે મને ક્યારેય મળ્યા નથી છતાં વાંચે છે, ચાહે છે. એ વાચકો જેમનો મારામાં કોઈ વેસ્ટેડ ઇન્ટરેસ્ટ નથી. એ વાચકો જે મારા દુ:ખે દુ:ખી અને સુખે સુખી થાય છે. એ વાચકો જેઓ મને પડતો જોઈને મલકાતા નથી અને ચડતો જોઈને ધુંધવાતા નથી. એ વાચકો જેમને કારણે મારાં લખાણો અને મારાં પુસ્તકો વંચાય છે, વેચાય છે અને મારા ઘરનો ચૂલો સળગતો રહે છે. મારા માટે આ વાચકો નૅક્સ્ટ ટુ શ્રીજીબાવા છે.
તો મિત્રો, ‘મારા જેલના અનુભવો’ થોડાક સપ્તાહ અનિયમિતરૂપે તમારા સુધી પહોંચશે, પહોંચતા રહેશે જરૂર. પુનર્લેખન થતું જશે તેમ ચૅપ્ટર મૂકતો જઈશ. કદાચ ધાર્યા કરતાં વહેલા નિયમિત થઈ જવાય. અગાઉ ડિસેમ્બર સુધી રિ-રાઇટિંગ પૂરું કરીને ૨૦૧૦ના માર્ચમાં પુસ્તક પ્રગટ કરવાનું પ્લાનિંગ હતું. હવે ત્રણેક મહિના ડીલે થશે. મીન્વ્હાઇલ, બ્લોગિંગ પણ થતું રહેશે. ફિલ્મ રિવ્યુ અને પુસ્તકોના રિવ્યુ પણ આવતા રહેશે, કૉપીરાઈટ-કૉપીપેસ્ટ-મફતિયા પરા અને ઊંઝાવાળાની છોકરી કેવી રીતે બગાવત કરીને બબ્બે ઇઈ અને બબ્બે ઉઊના માલિક સાથે ભાગી ગઈ તેના પણ સમાચાર મળતા રહેશે. બસ, તમારી શુભેચ્છા, તમારા લાડ-પ્યાર અને તમારી દુઆઓની જરૂર છે. મોકલી આપજો.
- મિત્રો સાથે શૅર કરો :
Recommend on Facebook- Tweet about it
- Tell a friend
Wish ya all d very best fo ur new book ‘n evrythn …
We miss you…
We lov you ..:)
Saurabhbhai…
.
Tamari vaat barobar che, tame ek sathe ghana kaam karta ho ane harek kaam ne jaruriyat mujab no samay pan apvo pade, tethi kadach ‘…anybhavo’ na hapta mukva ma vaar thay tema amne vachakone kasho vandho j nathi,faqt tame aaj khulasho thodo vahelo mukyo hot to amari pratikriya kadach na avat. Tame tamara samay ne anukud thaene lakhjo…ame rah jova raji chie.
Ane, tame je varnan karyu te to tamara kshetra mate j nahi parantu badhe j sarkhu che.Aa prakarna loko hameshathi astitva ma che ne rahevana, avaa loko nu kaam j a hoy che. Temni avgan na ej ek suddh rasto che evu mane lage che…karan ke te loko nu nishaan tamaro samay ane shakti no vyay karive ne pragati avruddh kem thay teno j rehto hoy che. Tame mara karta vadhare vicharshil cho mate vadhare nuktechini nathi karto
Tamara dhyan ma avyu j hashe ke me ‘comment’ lakhvanu ochhu kari didhel(karan vyakigat che mate kyarek e-mail ke phone upar vaat karshu)Amen
no problem brother take your time we are all with you. we will wait your new book.
Go ahead.Make my day.For me reading your experiences were never an effort except for clicking on a link in fb.Now I understand your limitation of bandwidth.believe me, for many of us readers feel the pain you went through.Honestly I was indeed irritated with endless review/analysis of LAK. Cheers.
સૌરભભાઈ,
મને તમારા લેખો બહુજ ગમે છે, ભુતકાળ ભૂલી લખતા રહો, જેલના અનુભવોની રાહ જોઈશું.
Dear Saurabhbhai ….
You should be irritate what other thinks for you ….. ” Ekla Chalo re ” …. Your mental status is far ahead and concrete than others… Keep it up Please…
અભિનંદન, તમારી બુક માટે..સમય આવે સર્વ કામ થઈ જશે.
-સપના
સૌરભભાઈ, “મઝા આવી” શબ્દોથી તમને જે દુઃખ થયું તેનાં માટે ક્ષમા માંગુ છું અને સાચા અર્થમાં કહું તો ખોટા શબ્દની પસંદગીથી હું ખરેખર દિલગીર છું. તમારા જેલનાં અનુભવો વાંચીને કોઈને શબ્દશઃ મઝા આવતી હોય તો તે મનુષ્ય કહેવાને લાયક નથી પણ મારા અર્થમાં તમારી લેખનશૈલી, તેની સાથે અમારૂં તાદાત્મ્ય થવાનાં કારણે જાણે અમે પોતે તમારી જગ્યાએ હોઈએ તેવું અનુભવાતું હતું, લેખ પુરો થતાં આખું માનસ/તંત્ર સ્તબ્ધ થઈ જાય, સીસ્ટમ સામે આક્રોશ જાગે અને જાણે નિઃસહાય થયાની લાગણી થાય – કોઈ બીજાએ આ લેખમાળા લખી હોત તો સંવેદનાઓ ના થાત પરંતુ તમારી લેખન શૈલીનાં કારણે જે સંવેદનાઓ થઈ તેનાં લીધે આઠ દિવસ બાદ લવ આજકલ અને જેલનાં અનુભવો બન્ને લેખમાળાઓ પ્રત્યેનાં ઓવરઓલ પ્રતિભાવ રૂપે “મઝા આવી” શબ્દ લખાયો હતો (મારા પ્રિય લેખક જેલમાં જવાથી મને મઝા આવે તેટલો દુષ્ટ હું નથી).અને તેનાં કારણેજ નવા ચેપ્ટર માટે અન્ય વાંચકોની જેમ મેં પણ બુમો પાડી હતી (તેમાંની એક બુમ ખરાબ હતી- તમને હર્ટ કરે તેવી હતી અને તે હળવી રીતે લખી સબમીટ કર્યા બાદ ખરેખર દુઃખ થયું હતું પણ તેનો ઉપાય મને ખબર ન હતી અને એટલે જ આજે જાહેરમાં મને ખુલ્લો પાડી તમારી માફી માંગુ છું.)
તમારા નવા પ્રકાશનો, કાર્યો માટે શુભેચ્છાઓ આપું છું.
‘દેવદાસ’ મુવીનો એક શેર યાદ આવી ગયો..
દિલકે છાલોકો કોઈ શાયરી કહે, કોઈ ગમ નહી.
તકલીફ તો તબ હોતી હે જબ કોઈ વાહ વાહ કરતા હે.
બીજી એક વાત. તમારી પ્રારંભિક પોસ્ટની એક કમેન્ટના જવાબમાં તમે એક કહેવત લખી હતી, ખુલાસાઓ કદી ન કરશો, કેમ કે તમારા મિત્રોને એની જરુર નથી અને શત્રુઓને ગળે એ ઉતરશે નહી. મિત્રો અને શત્રુઓ માટે આ એકદમ સાચી વાત છે. પણ અહી તમારા ઘણા વાચકો એ બે કેટેગરીની વચ્ચે ક્યાંક આવે છે, જેમને તમારા ખુલાસાની જરુર છે અને તે તમારા ખુલાસાને દિલથી માને પણ છે. તો સારુ કર્યુ તમે કે તમે આ બધુ જણાવી દીધુ. અમે તમારી સાથે જ છીએ.
આ સ્માર્ટભાઈને મેં એમનું id ચકાસવા મારા નામે મેલ મોકલ્યો તો નીચે મુજબનો જવાબ મ્ળ્યો.
This is an automatically generated Delivery Status Notification
Delivery to the following recipient failed permanently:
kamalpandya@yahoo.com
Technical details of permanent failure:
Google tried to deliver your message, but it was rejected by the recipient domain. We recommend contacting the other email provider for further information about the cause of this error. The error that the other server returned was: 554 554 delivery error: dd Sorry your message to kamalpandya@yahoo.com cannot be delivered. This account has been disabled or discontinued [#102]. – mta148.mail.re1.yahoo.com (state 18)
જો ‘કમલ પંડ્યા’ પોતાના સાચા નામે મારો સંપર્ક કરીને એમણે મોકલેલી કમેન્ટ ફરી મોકલશે તો હું આ કમેન્ટ પેન્ડિન્ગ રાખવાને બદલે અપ્રુવ કે ડિસ-અપ્રુવ કરવાનો નિર્ણય લઈશ. આભાર.
પ્રથમ તો સારા સમાચાર બદલ ખૂબ ખૂબ અભિનંદન. સમયસર અને નિર્વિઘ્ને બધા પુસ્તકો ઈચ્છેલા રંગરૂપે પ્રગટ થાય અને દરેકને પ્રચંડ પ્રતિસાદ સાંપડે એવી શુભેચ્છાઓ.
જેલના અનુભવો માટે તમારે જે ખુલાસો કરવો પડ્યો એ ખરેખર હૃદયદ્રાવક છે. તમે અંગારા પર ઊભા રહીને મેઘનું આરાધન કરો છે. શ્રીનાથજી તમને એમાં સહાય રહે એવી પ્રાર્થના.
હુ તમારા પુસ્તક ની રાહ જોવ છુ….
લોકો તમને વાચીને અનુભવે છે…. મે તો તમને અનુભવીને વાચ્યા છે…… વેર વૈભવ થી લઈ અયોદય થી ગોધરા સુધી….. અને હવે………
તમારા સાતેય ચેપ્ટર એકીસાથે વાચ્યા. સાચુ કહુ તો પહેલા તો ટાઈમ પાસ ગણતો હતો, જેમ જેમ વાચતો ગયો તેમ તેમ બધુ આંખો સમક્ષ ઘટતુ હોય એવુ લાગ્યુ. તમારા પુસ્તક ની રાહ જોઈશ્. કોઇક ને ભેટ આપીશ (હુ તો બ્લોગ માં જ વાચી લઈશ્!!!)
તમારી વાત સાચી હતી, જેલ ના અનુભવો આવી રીતે કોઈએ પણ નથી લખ્યા. બાકી બધા તો રાજ્કીય કેદી હતા.
જે પણ તમારી સાથે બન્યુ તે નિર્ભયતા અને ગરીમાપુર્ણ (બીજા ને ભાંડ્યા વગર કે સીસ્ટમ વીષે કાગારોળ કર્યા વગર) લખવા માટે ધન્યવાદ.
તમારો લેખ વાચિને તમારિ પિડાનો અનુભવ કરિ શક્યો છુ.When ever I write that I enjoyed your article that means that I was totally engrossed with the sad situation & I was sailing with the situation. I can understand your difficulty of getting the time, but we all definately eagerly wait for your new episode of the novel. There can be very few in this world who are interested to harm others & get the enjoyment out of it, but please, forgive such fellows who do not know what they are doing.
તમારા લેખ વાંચતી વખતે તમે વાંચક સાથે બેસીને વાત કરતા હોવ એટલા સહજ લાગે છે. પણ નિયમિત તમારા લેખની અપેક્ષા રહે છે.
બસ અત્યાર સુધિ દરરોજ સોમવાર નિ રહ જોઇને બેસ્તો કે ક્યારે ઓફિસ જાઊ અને તમાર જેલ ન અનુભવ વાચુ.પણ વન્ધો નહિ અમે તમરિ રાહ જોઇ સકિશુ.
પણ હા જેમ સવાર નિ ચા હ્ પિધા વગર ચાલે નહિ તેમ સોમ્વરે તમાર જેલ ન અનુભવ વચ્યા વગર ચાલ્તુ ન હતુ.બેસ્ટ ઓફ લક.
Saurabhbhai,
Aapne nathi lagtu ke tame vachakone addhar chodi didha che!!?
Tame koi kaam ma gadadub hasho te samzay tevi vaat che parantu kaik msg to muko jethi vachakone dharpat rahe……
મધુર ભંડારકરની ફિલ્મ – જેલ પહેલા આવે છે કે પહેલા આપણુ પુસ્તક! હવે તો સીધું પુસ્તક જ વાંચવુ છે.
all d best for coming books.. !!
Happy Dipawali and New Year to you and family members.
All the very best Sir. In this write-up, you have captured the intricacies of human nature very well. I liked how you described those “2-5 % people”. The ones “who smile when you fall and get upset when you rise”. We all have such people around us and we have to live with them.
Anyway, I have posted a couple of comments on some other articles as well. Just curious if it’s ever moderated? All the dates on various messages suggest that lately there is no activity here. I hope that this beautiful resource of Gujarati language contiues!!!
[the only reason why I type in English here is because it's easier to type (in English) and also, I don't know how to type correctly in Gujarati and it's very slow too]
નમસ્કાર !!!
કલ્કત્તા મા Creative Group ના program મા તમરા જેલ ના અનુભવો સાભળવાનો અનુભવ અદભુત હતો. પુસ્તક ની રાહ જોઇ રહ્યો
હમણાઁ હલચલમાં ક્રીએટીવ ગ્રુપ દ્વારા થયેલ તમારા કાર્યક્રમ..અંગે વાંચ્યુ..ગમ્યું…તમારા લગભગ બધા પુસ્તકો મારી પાસે છે જ.અને ઘણાંને ગીફટમાં પણ આપેલ છે.
http://paramujas.wordpress.com
SIR,I AM YOUR ADMIRER SINCE I READ YOUR ARTICLE FIRSTTIME AND NOW AFTER READING YOUR SERIES OF ARTICLES REGARDING YOUR EXPERIENCES IN PRISON I BECAME YOUR FOLLOWER OR KIND OF IT.ONE MUST HAVE SIMILLAR COURAGE AND GUTS AS YOU HAVE IN CONTEXT OF EXPRESSION OF THOUGHT AND VIEWS,I SALUTE YOU FOR YOUR CLARITY AND TRANSPARANT ACCOUNT OF YOUR PRISONDAYS, WORST DAYS OF LIFE OF ANYONE.
hasmukh gandhi vishe ke temna lakhano prasidha thay avi khoob ichcha chhe
તમારા પુસ્તક ની રાહ જોવ છું. કાક અલગ વાચવા મળશે,