ગુજ્જુ શબ્દ માટે મને અણગમો છે. બચ્ચનજીને હિંદી ફિલ્મ ઈન્ડસ્ટ્રી માટે વપરાતા બોલીવુડ શબ્દ માટે અણગમો છે એવો જ.
પણ સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયા દિગ્દર્શિત, અભિનિત અને પ્રોડ્યુસિત (સૉરી, નિર્મિત, બસ) ‘લગે રહો, ગુજ્જુભાઈ’ જોયા પછી આ એક અણગમો ત્રણ કલાક પૂરતો ઓગાળી નાખવાનો હોય. માણસે ગુજ્જુ શબ્દ પણ કેટલો વહાલથી વાપર્યો છે. આ નાટક ગામઆખાએ જોઈ લીધું પછી મેં જોયું. અને જોયું એટલે? અઠવાડિયામાં બે વાર જોયું. અમદાવાદમાં રહેતો હોવા છતાં ગાંઠના પૈસા ખર્ચીને જોયું. પબ્લિક શો બેથી વધુ હોત તો કદાચ બાર વાર જોયું હોત. આમ તો ખાસ્સા ૪૦ શો માટે ગુજરાતની ટુર પર આવ્યું છે પણ અમદાવાદની સંસ્થાઓના શો અને બહારગામના કેટલાક શો ને બાદ કરતાં શહેરમાં બે જ જાહેર શો થયા–બંને મન ભરીને જોયા, પેટભરીને હસ્યા, ત્રણ કલાકમાં લિટરલી ત્રણસો વખત હસ્યા. ‘ટિકિટ ટિકિટ પે લિખ્ખા હૈ હંસનેવાલે કા નામ’ જેવી જાદુઈ કૅચલાઈન ધરાવતા આ નાટકમાં સર્વત્ર સિદ્ધાર્થ જ સિદ્ધાર્થ છે.
આવતા મહિને આ નાટક ૫૦૦ શો પૂરા કરશે. નાખી દેતાં ત્રણથી પાંચ લાખ લોકોએ આ નાટક જોયું –દેશવિદેશમાં, અને તે પણ માત્ર બે જ વર્ષના ટૂંકા ગાળામાં. નાટકની સ્ક્રિપ્ટ ગુજરાતી તખ્તાના એકમેવ બેસ્ટસેલર રાઈટર પ્રવિણ સોલંકીની છે. સ્ક્રિપ્ટ આ નાટકનો પૅરેલલ હીરો છે. પણ જો આ સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયાનું નાટક ના હોત તો ત્રણ ત્રણ કલાક સુધી દર સાઠ સેકન્ડે હ્યુમરનો ઊંચે ને ઊંચે જતો ગ્રાફ કોઇ સાચવી શક્યું હોત ખરું? વિથ ડ્યુ રિસ્પેક્ટ ટુ ઓલ માય સ્ટેજ ફ્રેન્ડઝ — ના.
આ માણસમાં ગજબની ઍનર્જી છે, સેન્સ ઑફ ટાઈમિંગ છે, શું એની બૉડી લૅન્ગવેજ છે અને ઑડિયન્સ સાથેનો રૅપો (યાને કિ તાદાત્મ્ય) — ક્યા બાત હૈ! આટઆટલા શો પછી પણ સિદ્ધાર્થની સ્ટેજ પ્રેઝન્સ ફ્રેશ લાગે–એવું જ એની ટીમનું પણ. ગાયત્રી રાવળ અને વિપુલ વિઠ્ઠલાણી પણ જબરજસ્ત. પરમ દિવસે અમદાવાદમાં બપોરના શો પછી સાંજે અને રાત્રે બે સંસ્થાઓના શો હતા. આગલી રાતે ભાવનગરથી શો કરીને સવારે પાંચ વાગ્યે તેઓ અમદાવાદ પાછા આવ્યા હતા. કઈ રીતે આ માણસ એક બાયપાસ સર્જરી અને પાંચ દાયકા વિતાવી ચૂકેલી કાયા લઈને આ રીતે કામ કરી શકતો હશે.
આવો જ વિચાર વારંવાર અમિતાભ બચ્ચન, નરેન્દ્ર મોદી, મોરારીબાપુ જેવા બીજા અનેક મોટા ગજાના માણસો વિશે આવ્યો છે. તમારામાં ટેલન્ટ ગમે તેટલી હોય, તમારી પાસે પૈસો ગમે તેટલો હોય, પ્રસિદ્ધિના શિખરે પણ તમે હો–છતાં કઠોર પરિશ્રમનો કોઈ પર્યાય નથી હોતો. ઈન્દિરા ગાંધીએ અને એમના પુરોગામી-અનુગામીઓએ આ દેશની ભલે ગમે એટલી વાટ લગાવી હોય (શું કરું? આથી વધુ અભદ્ર ઍક્સપ્રેશન નેટ પર કેવી રીતે લખું) પણ ઇમરજન્સીના ગાળામાં ઈન્દિરાજીએ જે સૂત્ર આપ્યું તે સદાબહાર છે. કઠોર પરિશ્રમનો ખરેખર કોઈ વિકલ્પ નથી હોતો.
lage raho saurabhbhai
બહુ જ સરસ લાગ્યું. ઘણા સમયથી હું પણ બ્લોગમાં આપની કોલમને શોધતો હતો.. એટલે હવે રોજ આ બ્લોગની મુલાકાત લેવાનું નક્કી..
Welcome back Saurabhbhai….so nice to see you again….’Lage Raho Gujjubhai’ is simply amazing….ame pan 2 vakhat jou ane khub maniu….Siddharthbhai is really outstanding….
saurabhbhai,
tamaru hradaypurvak swagat
ગુજરાતી નેટ જગતમાં હાર્દીક સ્વાગત
Dear Shri Saurabhbhai,
Sadar Namaskar, Apne kadi rubaroo nathi malaya pan mara sahitya prem ma jo me najik nu sthan koi ne apyu hoy to te Shri Chandrakant Baxi pachi fakta tame. Phone (mobile) uper gani vakaht vato thayi che pan rubaroo malava mate mane khub sharam ave che karan apna atla prem ma hu tame-ne tamara kharab samay ma mali shakyo nathi. Thik che koik var himmat kari ne avish, apni sathe khub vato karavani che, jai jinendra.
-sanjay
પોતાના પ્રિય લેખકને અહીં જોવા, જાણવા અને માણવા કોને ન ગમે ?અભિનંદન સૌરભભાઇ..અને વેલકમ
GUJARATI NATAK KYA KEHANA HAI STAR TV BAA-BAHU AUR BABY
ALL TV GUJJUS LOVE THAT SHOW
BAS KAR BAKULLA.WHAT A DRAMA !
aavuj naatak chhe… siddharth randeriya abhinit.. gujjubhai e gaam gajavyu…… sollid ebergy of siddharth randeriya…fefsa faad comedy…………………… jo ena show have na thataa hoy to.. dvd-vcd par pan male chhe..ane toy etli ne etlij majaa aave chhe jevi stage par…………
mane gujarat nathi avdtu